Polen, Biebrzanski Park 2108 extra

Net terug van weer een twee weken durende vakantie in het Biebrza gebied, noord oost Polen. Waar anders zou ik bijna zeggen.
De reis was weer uitermate geslaagd, temeer omdat ook de rest van het gezin het uitstekend naar hun zin hebben gehad. Dochter Merel is ondertussen op een leeftijd dat ze ondertussen haar eigen gang gaat en dat betekent dat ik al dan niet samen met mijn vrouw, regelmatig er tussenuit kan op zoek naar rupsen.
Ook deze keer weer tientallen uren besteed aan dit onderwerp en dat betaald zich uit in veel nieuwe soorten, fraaie fotomomenten en………. als klap op de vuurpijl, een nieuwe soort voor Polen. De rups althans, want de vlinder is nu ongeveer vierhonderd maal waargenomen in het land. Het gaat hier om de Glanzende marmeruil, Pseudeustrotia candidula. Een soort uit de groep van de uilen, Noctuidae. Kleine nuance is dat ondanks dat veel mensen zich ondertussen verdiepen in deze groepen, er waarschijnlijk wel een mate van onbekendheid zal zijn. En dan vooral de mate waarin er geïnventariseerd wordt. Neemt niet weg dat een primeur altijd leuk is.
De Koninginnenpage behoort ondanks al het zeldzame geweld, nog steeds tot één van de favorieten. De locatie en plant waarin dit exemplaar zich bevond gaven een mooie gelegenheid om eens uitgebreid met compositie en belichting te spelen.
Van de andere tientallen beelden moet nog veel gedetermineerd worden, dus de complete serie zal nog even op zich laten wachten.

Polen, Biebrzanski Park Narodowy 2018

Na een langdurige ”stilte” is er eindelijk weer een nieuwe reeks beeld en bijbehorende tekst beschikbaar op deze site. Het hobbelt een beetje van vakantiereportage naar vakantiereportage. Zeker nadat ik enige tijd geleden ben verhuisd en alle aandacht richting ons nieuwe huis is gegaan.
Toch heb ik in deze periode even mogen genieten van een korte meivakantie naar mijn geliefde vakantiebestemming in Polen. In dezelfde periode een jaar eerder (begin mei) was ik voor het eerst met mijn nieuwe speeltje op stap geweest, een opblaasbare schuilhut. Dat was mij toen goed bevallen en het is dan ook logisch dat ik deze opnieuw heb meegenomen. Het is een ”ander” perspectief zo laag boven het water en geeft mogelijkheden die je anders minder gemakkelijk kunt bewerkstelligen.
Ook dit jaar leek het erop dat de grote aantallen vogels het gebied in een eerder stadium hadden bezocht. Ten tijde van mijn aankomst was het weer onaangenaam leeg en ook het waterniveau was lager dan gehoopt. De weersomstandigheden waren in de voorliggende periode vrij gunstig geweest. De zekerheid die ik in het verleden had met betrekking tot grote aantallen vogels is er niet. Ideaal zou zijn om een langer verblijf te plannen zodat ik met eigen ogen kan zien of er een verschuiving heeft plaatsgevonden. Of misschien wel dat de aantallen vogels daadwerkelijk kleiner zijn dan voorheen. Echter doet het missen van soorten als Gierzwaluw en Porseleinhoen vermoeden dat het voorjaar later op gang kwam.
Tijdens de keren dat ik met de drijvende hut het water in ben gegaan, leverde dat toch weer een tweetal nieuwe vogelsoorten op welke ik nooit eerder fatsoenlijk heb kunnen fotograferen. Een paartje Dodaars maakte kortstondig gebruik van één van de drijvende platforms, gemaakt door baltsende Witwangsterns. En twee dagen later werd ik verrast door de aanwezigheid van een drietal Geoorde futen. Een niet zo algemene soort daar. In eerste instantie zwommen de vogels direkt weg toen ik ze benaderde, maar gelukkig bleek dat ze op zoek waren naar een geschikt plekje om de nacht door te brengen. Door voldoende geduld op te brengen wist ik uiteindelijk op ”portret” afstand te komen. Uiteraard ging de aandacht ook uit naar fraaie groepsopnamen, maar dit bleek een lastige opgave.
Grote misser deze vakantie was een Zwarte ooievaar die zich geweldig liet bekijken. De camera was echter door omstandigheden thuis gebleven, en daarmee werd maar weer eens bewezen dat dit altijd wordt afgestraft. Over goede voornemens gesproken!!!!

Polen, Biebrzanski Park Narodowy 2017

De tweede galerij dit jaar van het Biebrza National Park in noord oost Polen. Wat zal ik er nog over schrijven? De min of meer vaste bezoekers van deze site kennen ondertussen de ins en outs van dit moerasgebied én omgeving.
En zoals elk jaar was het ook nu weer de keuze van onze dochter om de zomervakantie in deze omgeving door te brengen. Ze begint wat ouder te worden en krijgt nu wat meer de keus om mee te gaan de natuur in, of……… in het pension te blijven. Meestal is het dat laatste en dat geeft ons (mijn vrouw en ik) wat meer de tijd om samen op zoek te gaan naar foto onderwerpen.
Veel van de tijd is ook nu weer doorgebracht met het zoeken naar rupsen. Zeker nu ik wat hulp heb gekregen van één van de specialisten op dit gebied, blijft dit een voor ons aantrekkelijk onderwerp. Onze vriend Jan Choinski, een plaatselijke boer, is ondertussen ook ”besmet” met deze interesse en we hebben hem dan ook regelmatig meegenomen. We houden elkaar op de hoogte middels het versturen van SMS berichten, in een simpel jargon wat in de loop van de jaren is ontstaan. Dit alles heeft geresulteerd in zeker twaalf nieuwe soorten, waaronder zelfs één exemplaar waarvan ik nog geen geregistreerd geval heb kunnen vinden voor het land Polen. Overigens wordt nog een slag om de arm gehouden, omdat niet bij alle rupsen honderd procent zeker een naam is te plakken. Vaak wordt in dit soort gevallen getracht om van een vlindersoort beide geslachten te vangen, waarna hopelijk een paring volgt en de hele cyclus van ei en rups van dichtbij kan worden gevolgd. Dit alles uiteraard fotografisch vastgelegd.
Goed was om te zien dat de enorme droogte van de laatste twee jaar voorbij was. Hoewel de twee ons bekende hoogveengebiedjes nog niet op het gewenste niveau waren, was het stukken beter dan voorgaande jaren. Echter, van de specifieke soorten vlinders en libellen die leven in genoemd biotoop, hebben we geen exemplaren gevonden. Maar evenzo is het goed mogelijk dat we niet op het optimale tijdstip in het seizoen aanwezig waren, al zullen deze populaties een flinke klap hebben gekregen van de langdurige droogte.
Landkaartje

Polen, Biebrzanski Park Naradowy 2017

Het was lang geleden dat ik in het vroege voorjaar weer eens een bezoek had gebracht aan mijn favoriete gebied, de Biebrza moerassen in Noord Oost Polen. De afgelopen twee jaar had dit gebied te kampen gehad met een behoorlijke droogte. Omdat er gedurende de laatste winter behoorlijk sneeuw was gevallen in Oost Europa, was ik benieuwd hoe de situatie nu was. Via Facebook had ik al verschillende beelden voorbij zien komen waarop te zien was dat grote delen overstroomt waren. Een voorwaarde voor grote aantallen vogels die gebonden zijn aan water. Én waar de Biebrza moerassen ondermeer haar reputatie aan te danken heeft.
Aangekomen bleek het waterpeil uitermate gunstig te zijn. Echter wat achterbleef waren de temperaturen. Door een alsmaar koude wind uit noordelijke en oostelijke richtingen hadden veel vogels een rem op hun migratie gezet. Van veel soorten werd geen enkel exemplaar gehoord of gezien. Zo ontbraken Gierzwaluw en Huiszwaluw en waren zelfs de Kokmeeuwen nauwelijks aanwezig. Van veel soorten zangvogels hebben we slechts één of hooguit een paar exemplaren horen zingen. Goed was wel om te zien dat er redelijke aantallen Kemphanen aanwezig waren. Deze soort bezocht voorheen het gebied met tienduizenden exemplaren, maar door een plotselinge verandering van hun trekroute waren de aantallen drastisch teruggelopen. Met de Grote zilverreiger gaat het ook uitstekend, al heb ik weinig tijd besteed aan deze soort. Tenslotte is de tijd beperkt en moet men een keus maken uit de vele onderwerpen.
Op het gebied van de vogelfotografie heb ik tijdens deze trip een nieuwe ervaring opgedaan. Al jaren geleden had ik me voorgenomen om een drijvende schuilhut aan te schaffen, …….mijn eigen U-boot!! Om zo goed mogelijk te kunnen werken heb ik tevens een zogenaamd ”droogpak” gekocht. Een flinke investering, maar op het moment dat je per ongeluk een slootje instapt, betekent het in ieder geval dat de binnenkant droog blijft. Een met een goede isolatielaag eronder kun je het nog redelijk lang volhouden. Ondanks dat met name de weersomstandigheden wat tegen werkten, ben ik blij met de mogelijkheden die het geheel biedt. Het voegt zeg maar, een nieuwe dimensie toe.
Uiteindelijk was ook dit verblijf in het gebied weer uitermate geslaagd. De gezelligheid kwam deze keer van twee van mijn zussen die me vergezeld hebben. En ondanks dat ze soms wat geduld moesten opbrengen omdat ik wat ”langer werk” had, bleek dat ook zij het naar hun zin hebben gehad. De plannen voor de volgende keer zijn alweer bedacht.

KINA 2017
KINA 2017

Holland varia 2016

Een jaargetijde waar veel mensen toch altijd weer naar uitkijken is het voorjaar. En ondanks de lage temperaturen ten tijde van dit schrijven, is het toch onmiskenbaar dat het zover is. De bomen worden weer groen, de eerste dagvlinders vliegen alweer enige weken rond en steeds meer soorten vogels keren terug van hun overwinteringsgebied. Het gegeven dat je weer zonder dikke jas naar buiten kan geeft de winter-haters hoop. En dat terwijl we in Nederland toch vaak maar een beperkte winter kennen in vergelijking met veel andere landen in de wereld. Hoe zou het met deze groep gaan als de winter net als elders ook vier volle maanden zou duren? En met strenge koude en een flink pak sneeuw. En daarbij dan nog dat het in het hoge noorden wel tot 2,5 maand donker kan zijn, simpelweg omdat de zon niet boven de horizon komt. Een groot drama denk ik zo.
Maar toegegeven, het voorjaar maakt wat in ons los. Alsof de wereld om ons heen weer tot leven komt. In feite is dat leven er wel, maar het heeft zich teruggetrokken in de bodem of op andere plekken waar je het niet kan zien.
De selectie beelden hieronder weerspiegeld een beetje ons voorjaarsgevoel; baltsende vogels, lammetjes in de wei en orchideeën die hun aansprekende bloemen tonen. De ”enge, vieze” rupsen moeten nog transformeren tot de ons meer geliefde vlinders, maar ook dat is een voorbode.
Persoonlijk hoop ik dat de temperaturen nog even rustig aan doen. Eind april ga ik voor een kort verblijf weer naar Polen en ik hoop het ontwaken van ”het leven” daar in volle glorie mee te maken. Het weer speelt daar uiteraard een grote rol in, maar bepaalt ook in welke mate het gebied onder water staat. En dat is iets wat ik al heel lang niet meer heb mogen aanschouwen. Juist met dat soort omstandigheden kan het Biebrza gebied vol zitten met vogels. Mocht het echter niet zo zijn, dan is er nog een groot aantal andere onderwerpen waar ik mee aan de slag kan. Zoals altijd, zal ik ook nu weer ruimschoots tijd tekort komen.
Witoogeend

Polen, Biebrzanski Park Naradowy 2016

Elk jaar laten we onze, nu acht jarige dochter, kiezen waar we met het gezin de zomervakantie doorbrengen. Als fotograaf heb ik me in dit geval maar aan te passen, maar het mag duidelijk zijn dat ik er geen problemen mee heb als haar keus weer op Polen valt. Ondanks de vele keren dat we het gebied inmiddels hebben bezocht, valt er qua natuur én op fotografiegebied genoeg te beleven.
Vanwege mijn verblijf daar afgelopen voorjaar, wist ik al dat voor het derde jaar op rij het park met serieuze droogte te maken had. Jammer, want van één van de schrijvers van de Crossbill guide over Noord-Oost Polen, kreeg ik informatie over een voor mij nog onbekend hoogveen gebiedje. En ondanks dat ook dit stukje opgedroogd was, lag het er prachtig bij. Een locatie welke ik vaker zal gaan bezoeken, zeker gezien het feit dat het door prachtige Berkenbossen is omgeven. Landschappelijk bezien een klein juweeltje. De kenmerkende flora en fauna heeft echter het nodige te lijden gehad van het gebrek aan hemelwater. De grote vraag is uiteraard hoeveel tijd de diverse vlinders en libellen nodig hebben om het stukje weer te bevolken.
De verrassing deze keer was het grote aantal rupsen welke overal te vinden waren en met name, de diversiteit. Vaak vindt met dezelfde soorten, maar deze keer wist ik zeventien nieuwe soorten aan mijn database toe te voegen. De weersomstandigheden van de voorliggende periode zullen daar naar verwachting een grote invloed op hebben gehad. Overigens heb ik een deel van de vondsten aan de rest van het gezin te danken. De leesbril is ondertussen voor deze activiteit een onmisbaar hulpmiddel geworden. Diverse soorten gaan zo goed op in de omgeving dat het noodzakelijk is om er met je neus boven op te zitten. Een noodzakelijk kwaad zeg maar. De plaatselijke bevolking weet soms niet wat er van te denken, drie personen met de neus naar de grond gericht, in een verder op het eerste oog nietszeggend veldje onkruid!
En dan de temperatuur, ….. die was in één woord zalig. Leek het vorig jaar nog op een snelkookpan, nu kwamen we niet verder dan twintig graden. Ideaal weer dus om wat activiteiten te ondernemen. Een klimtocht rond een bunkercomplex uit de Eerste Wereldoorlog was er daar één van. Maar ook het zoeken naar eetbare paddenstoelen is altijd een succes. Dit laatste uiteraard onder deskundige leiding van onze vriend Jan. Een zeldzaam bezoek aan Warschau maakte het geheel compleet.
We kijken alweer uit naar de verrassingen van een volgende trip.
Ligusterpijlstaart

Polen, Biebrzanski Park Narodowy 2016

Het was al geruime tijd geleden dat ik een nieuwsitem had geplaatst. Echter, de vakantietijd is weer aangebroken en de vaste volgers van deze site zullen waarschijnlijk aan de titel die link wel leggen. Het Biebrza Nationaal park is tenslotte een locatie welke ik bijna jaarlijks bezoek. Dit jaar worden het zelfs twee bezoeken. Want op de vraag aan onze dochter Merel waar ze met de zomervakantie naar toe wilde, was ze heel stellig met haar antwoord ”Polen”.
Dit eerste bezoek, rond half mei, heb ik samen met een collega gemaakt. Zijn interesse was gewekt door mijn enthousiasme waarmee ik regelmatig over het gebied vertelde. Ik heb inmiddels begrepen dat hij graag nog een keer terug gaat naar het gebied.
Net als in mijn eigen land Nederland, had ook Polen weer te maken met een koud voorjaar. De invloed daarvan was vooral duidelijk te merken aan de lage aantallen vlinders, maar ook de flora moest nog op gang komen. Een ander opvallend fenomeen was dat zoals gebruikelijk, het gebied eind april geheel was overstroomt met water, maar dit in een paar weken tijd weer volledig was verdwenen. Met name de aantallen moeras en watervogels waren daardoor eveneens zeer laag. Ook dit had ik in al die jaren nog niet eerder meegemaakt. Maar alsof de Duvel ermee speelde, was het met de koude afgelopen toen wij arriveerden. Ontlokte de hoge temperaturen bij mij nog regelmatig een scheldpartij, voor de natuur en de fotografie in haar algemeenheid was dit natuurlijk van harte welkom. We zagen het gebied tot leven komen zeg maar. Alleen door de lage waterstand was het met de aantallen amfibieën en sommige libellen soorten mager gesteld. Ook in 2015 was het al bijzonder droog geweest, maar dat zal wellicht weer mogelijkheden voor andere soorten en gebieden creëren.
Verontrustend is toch wel dat men in Polen nu ook flink ”los is gegaan” met zaken als bermbeheer. Helaas schiet men hier in door en blijft het niet bij een strookje waardoor bijvoorbeeld hectometer paaltjes beter zichtbaar zijn. Inmiddels is er al een landelijke actiegroep die deze praktijken aan de kaak stelt, maar of er van de huidige conservatieve regering veel verwacht kan worden is de vraag. De ”schepping”,….. vanuit mijn oogpunt toch heel aardig geslaagd, lijkt bij vele anderen vooral een mislukking te zijn die zoveel mogelijk om zeep geholpen dient te worden. Goed beschouwd een toch wat vreemd standpunt, en waarbij de schepper zelf zou hebben aangeven dat dit de bedoeling is. Interpretatie is een groot woord.
Gelukkig is het Poolse platteland zo dun bevolkt dat er overal vergeten hoekjes zijn en dus volop kansen voor al het moois. En regelmatig zie ik in het Biebrza Nationaal Park bussen met schookinderen die een stukje voorlichting krijgen over de Poolse natuurparels. Er moet toch een goede balans te vinden zijn tussen welvaart, welzijn en natuur? NA ZDROWIE, op een ieders gezond verstand!!!
Dalkruid